Nevjesta od vjetra
(Narodno pozorište - Velika scena)

Slobodan Šnajder
Nevjesta Od Vjetra

Dramska obrada: Borisa Miljkovića i Miloša Krečkovića
Reditelj: Boris Miljković
Scenograf: Marko Japelj
Kostimograf: Ljiljana Orlić
Kompozitor: Isidora Žebeljan
Dramaturg: Miloš Krecković
Lektor: Ljiljana Mrkić - Popović

Lica:
Gema Bojić - Marija Vicković
Feliks Stjasni - Igor Đordević, Nenad Stojmenović
Njegova Ekselencija, Ivan Likotić - Lepomir Ivković
Vanda - Bojana Stefanović
Paolo Grimaldi, Impresario - Tanasije Uzunović
Dr Gustav Kraekelin - Branko Jerinić
Pater Don Teobald Rici - Radovan Miljanić
Mladić - Miloš Vlalukin
Anto Glibota - Nenad Maričić
Klaker - Miodrag Fišeković
Namještenik - Siniša Ubović
Balerina - Ana Savicević
Statisti Lazar Dubovac, Dejan Nikolić, Ivan Pantelić, Ivan Isailović, Igor Jokanović, Miloš Tanasković, Vujadin Milošević, Uroš Zmijanac, Marko Radulović
Premijera, velika scena, 5. decembar u 19,30 casova

O predstavi
U Narodnom pozorištu u Beogradu gledali smo veliku predstavu. Veliku po namerama i sasvim evropski izvedenu - bogato, maštovito, moderno, hrabro.
Boris Miljković predstavu vodi pažljivo, otkrivajući sloj po sloj teksta. Probleme poetike ovog dela - dakle skokovitost radnje, razuđenost fabule, minucioznost karaktera i suptilnost slika, kao i nadasve poetičan i bogat asocijacijama jezik teksta koji se na sceni govori, rešavao je reditelj Boris Miljković izmedu ostalog, i uvodeći filmske sekvence. Odlična i zrela mlada glumica u naslovnoj ulozi, Marija Vicković, hrabro je do kraja ušla u poetizovani svet bolne neprilagodenosti glumice koja voli i menja pozorište. Tanasije Uzunović, Branko Jerinić, Lepomir Ivkovic i Radovan Miljanic - odavno nisu sa toliko žara i tačnosti doneli suptilne nijanse bogatog tkanja jednog teksta.
Goran Cvetković, 16.12.2003, Novina, Reporter, Beograd
Središnja tema komada Nevjesta od vjetra nadovezuje se na neke od prethodnih Šnajderovih radova, u prvom redu na spomenutog hrvatskog fausta; naime, sudbina istorijske ličnosti, hrvatske glumice s kraja XIX i pocetka XX veka, Gema Boić, koja je napravila značajnu karijeru u Bečkom Burgteatru, služi autoru kao odlično polazište za razvijanje njegove omiljene teme - preispitivanje odnosa pozorišne i ”prave” stvarnosti u turbulentnim istorijskim momentima, nabijenim važnim i teškim etičkim pitanjima.
Pored ove priče, koja kazuje jednostavnu i univerzalnu istinu da je od svih životnih izazova, uključujući tu i one profesionalne i istorijske, najteži, najmučniji ali i najvredniji izazov prepoznavanja i spajanja s drugim ljudskim bićem, sudbina Geme Boić nudi piscu i pregršt drugih dramskih motiva. Javlja se tu i motiv smele i samosvojne žene u sukobu s konzervativnim društvom, i motiv velikog umetnika u klinču s bednim estetskim zahtevima njegove sredine, i motiv složene i mračne ličnosti u sukobu sa vlastitom seksualnošću.
U predstavi Narodnog pozorišta reditelj Boris Miljković bio je upravo privučen (...) mogućnošću scenskog razigravanja i oneobičavanja.
Ivan Medenica,
11.12.2003, Novina, Reporter, Beograd

Nazad